Dear Dr. Love,
Tawagin ninyo na lamang akong James. Ako po ay sumusulat sa inyo dala ang bigat na matagal ko nang kinikimkim.
Mayroon akong karelasyon na minahal ko nang buong puso. Hindi naging madali ang aming pinagsamahan—dumaan kami sa maraming pagsubok, tampuhan, at hindi pagkakaunawaan. Pero sa kabila ng lahat, pinili naming ayusin sa pamamagitan ng pag-uusap.
Sa tuwing nagkakaroon kami ng problema, nauuwi kami sa mahabang pag-uusap.
Inaayos namin, nagpapatawad, at sinusubukang magsimula muli. Pero sa paglipas ng panahon, napansin ko na parang paulit-ulit na lang ang nangyayari. Kahit gaano namin pag-usapan, bumabalik din kami sa parehong sakit at isyu.
Hanggang sa dumating sa punto na napagod na rin ang puso ko. Hindi dahil kulang ang pagmamahal, kundi dahil minsan, hindi sapat ang pag-uusap kung pareho na ka-
yong nasasaktan. Doon ko naisip na baka ang pinakamahirap pero pinakamakatarungang desisyon ay ang maghiwalay.
Masakit po, Dr. Love. Sobra. Dahil kahit gusto ko pang ipaglaban, alam kong may hangganan din ang kaya kong tiisin.
Pinili kong bitawan siya, hindi dahil wala na akong nararamdaman, kundi dahil gusto ko ring piliin ang sarili ko.
James
Dear James,
Hindi ka sumuko. Napagod ka—at may malaking pagkakaiba iyon. Ang pagsuko ay pagtigil nang walang laban; ang pagpili sa sarili ay pag-amin na may hangganan ang kaya mong ibigay nang hindi mo nauubos ang sarili mo.
Masakit talaga ang ginawa mo. Walang shortcut sa sakit ng paghihiwalay, lalo na kung mahal mo pa. Pero minsan, ang tunay na pagmamahal—hindi lang para sa kanya, kundi para sa sarili mo—ito ang pagtanggap na hindi na kayo nakakabuti sa isa’t isa.
Ngayon, huwag mong madaliin ang paghilom. Normal na ma-miss mo siya. Normal na magduda ka kung tama ang desisyon mo. Pero sa tuwing mangyayari iyon, balikan mo kung bakit ka umalis. Hindi para saktan ang sarili mo, kundi para ipaalala na may dahilan ang pinili mong landas.
At tandaan mo ito, hindi kabawasan sa pagkatao ang umalis sa relasyong paulit-ulit kang nasasaktan. Sa totoo lang, nangangailangan iyon ng tapang.
DR. LOVE