October 26, 2025 | 12:00am
“MARAMI nang napagaling at naipaliwanag na panaginip si Tandang Santo, Apol,’’ sabi ni Manang.
“Duda kasi ako sa mga albularyo, Manang. Madali lang kasing magkunwari na marunong manggamot o manghula. Dami nagkalat na ganyan ngayon. Tapos sisingil sila nang mahal sa mga kukunsulta.”
“Hindi nagpapabayad si Tandang Santo,” sabi ni Manang na seryoso sa pagsasalita.
“Pero tumatanggap po ng donasyon?”
“Hindi rin—wala siyang tinatanggap.”
Napangiti si Apol—ngiti na hindi kumbinsido.
Pero nagtanong pa rin siya kay Manang ukol kay Tandang Santo.
“Saan naman pong bayan sa Laguna si Tandang Santo, Manang?”
“Sa Nagcarlan.”
“Saan po ang Nagcarlan?”
“Malapit sa Liliw.”
“Malayo po ba?”
“Mga dalawang oras mula Maynila.”
“Paano mo po nakilala si Tandang Santo?”
“Yung bayaw ko ay taga- Nagcarlan.”
“Ah. Nakarating ka na po sa Nagcarlan?”
“Isang beses.”
“Ah.”
“Ano Apol? Gusto mo samahan kita sa Nagcarlan. Gusto ko uli makarating dun. Bibili rin ako ng espasol.”
“Teka po, Manang. Sasabihin ko po muna sa magpapa-interpret ng panaginip kung papayag siya.”
“Sino ba ‘yun?”
“Si Guava po—’yung isinama ko sa bahay minsan.”
“’Yung maganda na kamukha ng dalagita?”
“Opo.”
“Nobya mo ‘yun ano?”
“Ba’t mo alam Manang?”
“Basta nahalata ko.”
Itutuloy