August 12, 2025 | 12:00am
“ANG daming bunga ng bayabas Apol! Hindi ka ba mahilig sa bayabas? Nahihinog lang ah!” sabi ni Ate Ginger habang pinapanood si Apol at namimitas ng mga maniba lang na bayabas.
“Kumakain din pero hindi madalas.”
“Rich in Vitamin C ang bayabas. Mas matindi pa sa orange.”
“Talaga?”
“Oo. Kumain ka nang kumain niyan.”
“Sige.”
“Kaysa mahinog at malaglag lang ay pagsikapan mong kumain ng bayabas —mahusay at panlaban sa infection ang Vitamin C.”
“Sige.”
“Mabuti walang nagkaka-interes na nakawin ang mga bayabas?”
“Meron nga akong nahuli—namimitas ng bayabas.”
“Mga malilikot na bata?”
“Hindi! Dalagita yung naabutan ko rito sa itaas.”
“Dalagita?”
“Oo. Pinagalitan ko.”
“May kasama?”
“Nag-iisa lang.”
“Paano nakapasok dito ang dalagita?”
“Nagdaan dun sa sulok. May puwang kasi dun na hindi naabot ng bakod.”
“E di takot na takot?”
“Oo.”
“Maraming nakuha?”
“Kaunti lang.”
“Mabuti at nahuli mo kundi ay mamimihasa yun at magsasama ng iba pa. Baka magkabali-bali ang sanga ng bayabas.”
“Pero nakonsensiya rin ako dahil napagsalitaan ko nang masasakit.”
“Natural lang yun dahil naabutan mong nagnanakaw sa loob ng iyong bakuran.”
“Nakadama ako ng awa.”
Nagtawa si Ate Ginger sa sinabi ni Apol.
“Bumaba ka na diyan. Tama na yang napitas mo. Baka mabigat na.”
Bumaba na si Apol. Binigay ang plastic bag na may bayabas kay Ate Ginger.
“Salamat aalis na ako. Text kita kapag malapit na kaming umalis pa-Canada.”
“Sige.”
Itutuloy