TUWING Sabado na walang pasok sa trabaho ay pumupunta sa bahay ni Apol ang kumpareng si Kit. Inaanak ni Apol ang panganay ni Kit. Kung hindi nag-iinuman ay nagkukuwentuhan sila. Ngayon ay si Kit ang nagyayang uminom sila. May Black Label si Kit. Dali-daling nagluto ng pulutan si Apol.
Nang maluto ang pritong tilapia, ay nagtimpla ng sawsawang suka na maraming sibuyas at siling labuyo si Apol. Nilagyan niya ng kaunting asukal ang sawsawan.
“Sarap ng sawsawan natin, Pareng Apol! Mapaparami ako ng inom!”
“Okey lang tayong uminom dahil wala naman tayong work bukas.”
“Oo nga. At saka paminsan-minsan lang naman tayo kung uminom.”
Nagsalin si Kit ng alak sa dalawang baso. Nilagyan ng yelo ang mga ito.
“Alam ba ni Misis na dito ka pupunta, Kit?”
“Oo naman. Siyanga pala, salamat daw sa bayabas. Matamis daw. Yun daw ang gusto niya—manibalang at malutong.”
“Marami pa akong kukuning bunga—magsasawa siya.”
“Baka naman hindi ka na makatikim, Pareng Apol.”
“Hindi. Marami pang bunga. Malalaglag lang yan at nanakawin lang.”
“May nagnanakaw ng bayabas?”
“Oo. Nahuli ko. Dalagita.”
“Anong ginawa mo?”
“Pinagsabihan ko.”
“Anong sabi?”
“Wala. Takot na takot.”
“Paano nakapasok yun e di ba may bakod?”
“Dun sa sulok nagdaan.”
“Umulit ba uli? Nagnakaw uli?”
“Hindi na.”
Uminom sila. Namulutan si Kit.
“Hindi ka ba nalulungkot na nag-iisa ka rito, Pare?”
“Hindi naman.”
Itutuloy